Νίκος Σουβατζής - Είμαστε ξένοι

Σας θυμάμαι μια ζωή
με μια γλώσσα πιο μεγάλη απ' το μπόι σας,
να λέτε ότι σήμερα δεν υπάρχουν ιδανικά
και ότι ο καθένας κοιτάει την πάρτη του,
για να δικαιολογήσετε τον τομαρισμό σας

Αλλοίμονο, την ίδια στιγμή
κάποιοι σαπίζανε στις φυλακές
για αυτά που λέμε ιδανικά,
άλλοι πάλι βρίσκονταν στο κατώφλι του θανάτου
μετά από δυο μήνες απεργία πείνας

Σας θυμάμαι να φτύνετε στους τάφους
αυτών που δώσαν τη ζωή τους και το αίμα τους
για το ψωμί σας και την ελευθερία σας
Μικροί άνθρωποι με φτωχό μυαλό

Σας θυμάμαι να αποβλακώνεστε
μπροστά στο χαζοκούτι,
γιατί τα βιβλία σας πέφτανε βαριά,
και να νομίζετε ότι τα ξέρετε όλα
ενώ δεν ξέρετε τίποτα

Σας θυμάμαι να χλευάζετε
ότι δεν μπορείτε να καταλάβετε
Σας θυμάμαι να αποκαλείτε τρελούς
όσους θυσιάζουν τη ζωή τους
για πράγματα που το μυαλό σας αδυνατεί να συλλάβει,
γιατί εσείς δεν θα θυσιάζατε
ούτε ένα τετραγωνικό εκατοστό του καναπέ σας

Σας θυμάμαι να κάνετε ασπίδα τα παιδιά σας,
ότι δήθεν πουλήσατε την ψυχή σας για αυτά
και το μέλλον τους,
σαν να είσαστε οι μόνοι που έχετε παιδιά
Ξέρετε υπάρχουν γονείς
που ποτέ δεν σκύψαν το κεφάλι,
ούτε λύγισαν τη μέση,
για να μπορούν να κοιτάζουν τα παιδιά τους στα μάτια

Σας θυμάμαι να κατηγορείτε τους φτωχούς
για τη φτώχεια τους,
εσείς που μεγαλώσατε με τρύπια παπούτσια
Σας θυμάμαι να μιλάτε με περιφρόνηση
για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες,
εσείς παιδιά προσφύγων και μεταναστών

Σας θυμάμαι να λέτε με σιγουριά
ότι σαν μεγαλώσει ο άνθρωπος
ξεχνάει τα όνειρα της νιότης
και γίνεται γρανάζι
Χιλιάδες είναι αυτοί που σας διαψεύδουν
με τη ζωή και το θάνατό τους

Σας θυμάμαι να αγανακτείτε
για τις μολότωφ και τα γκαζάκια,
όταν οι νατοϊκές βόμβες σκότωναν αμάχους
και οι σφαίρες της αστυνομίας δεκαπεντάχρονα παιδιά

Σας θυμάμαι να αποκαλείτε τους καταληψίες αλήτες,
εσείς που ψηφίζετε εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου
Σας θυμάμαι να μιλάτε με θαυμασμό
για αυτούς που σακατεύουν τους συναδέλφους σας,
που παλεύουν για το δικό σας δίκιο

Σας θυμάμαι να χειροκροτάτε τους εκμεταλλευτές σας
Σας θυμάμαι να αναρωτιέστε με αγανάκτηση
“πού είναι το κράτος;” την ίδια στιγμή
που χτίζατε εξοχικό στα καμμένα

Σας θυμάμαι με αηδία να λέτε
“καλά να πάθει”, “πήγαινε γυρεύοντας”,
“ας καθόταν στα αυγά του”
Σας θυμάμαι να μιλάτε για πολιτισμό,
εσείς που καταντήσατε τις νύχτες με πανσέληνο
τσιφτετέλι πάνω στα τραπέζια
Σας θυμάμαι να παριστάνετε τους τιμητές ιερών και οσίων,
εσείς που δεν σέβεστε ούτε τη μνήμη των νεκρών

Θυμάμαι τις χειραψίες σας με βουλευτές
και τα τραπεζώματα με τους γραμματείς των υπουργείων,
για ένα διορισμό, για μια απευθείας ανάθεση,
για μια θέση στον ήλιο
Μόνο που για να δεις τον ήλιο
πρέπει να σηκώσεις το κεφάλι
Σας θυμάμαι να λέτε ότι έτσι κάνουν όλοι
γιατί έτσι είναι ο κόσμος
Έτσι είναι ο δικός σας κόσμος
Πέρα απ' αυτόν υπάρχει ένας κόσμος
γεμάτος φως

Σας θυμάμαι σαν ένα μαύρο σύννεφο
σε ανοιξιάτικο μεσημέρι
Ντρέπομαι που αναπνέουμε τον ίδιο αέρα

Είμαστε ξένοι
Ότι πιο όμορφο έχω δει
είναι οι υψωμένες γροθιές
στα παράθυρα των κελιών
που μ' έκαναν να κλάψω από χαρά
Αυτή τη χαρά εσείς δεν θα τη νιώσετε ποτέ
Σας λυπάμαι

Ανακοίνωση των 93 συλληφθέντων της Villa Amalias μέσα από τη ΓΑΔΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τίποτα λιγότερο από την αδιαπραγμάτευτη θέση μας για τους κοινωνικούς χώρους που στηρίζουμε και μας στηρίζουν. Τίποτα διαφορετικό από αυτό που λέμε και κάνουμε τόσα χρόνια στις καταλήψεις, στους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, στις διαδηλώσεις, στις απεργίες και στους δρόμους.

Γι’ αυτό και οι φορείς της εξουσίας που τοποθέτησαν ένοπλους φρουρούς έξω από τη Villa Amalias δεν θα μπορούσαν ποτέ να μας κάνουν να απογοητευτούμε, να λιγοψυχήσουμε, να σταματήσουμε, να σταυρώσουμε τα χέρια.

Σήμερα, 9 Γενάρη, σύντροφοι και συντρόφισσες ανακαταλάβαμε το κτίριο της Villa Amalias κάτω από τη μύτη των δυνάμεων καταστολής που το φρουρούσαν. Ένα κτίριο συνδεδεμένο με την ιστορία του ανατρεπτικού κινήματος εδώ και 22 χρόνια, αλλά και με τις αξίες-αρχές που νοηματοδοτεί για εμάς.

Από την πρώτη στιγμή ανοίγονται πανό και στήνεται μικροφωνική όπου διαβάζονται κείμενα. Την ίδια στιγμή εκατοντάδες αλληλέγγυοι-ες συγκεντρώνονται γύρω από την κατάληψη. Δύο ώρες μετά και χωρίς εισαγγελική παρουσία, δυνάμεις των ΕΚΑΜ (συνεπικουρούμενες από όλων των ειδών τις αστυνομικές δυνάμεις καθώς και ελικόπτερου) εισέβαλαν στην κατάληψη συλλαμβάνοντάς μας.

Λίγη ώρα μετά, σύντροφοι και συντρόφισσες καταλαμβάνουν τα κεντρικά γραφεία του κυβερνητικού κόμματος της ΔΗΜΑΡ, αναδεικνύοντας την απόλυτη σύμπλευση του συγκεκριμένου φορέα με τις επιλογές του Σαμαρά και του Δένδια. Μετά από επέμβαση της αστυνομίας προσήχθησαν και οι 40 σύντροφοι και συντρόφισσες.

Το κράτος στην προσπάθειά του να ανακόψει τις κινήσεις αλληλεγγύης που ξεδιπλώνεται επιλέγει να εισβάλει σε έναν ακόμα κοινωνικό χώρο, την κατάληψη Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά, συλλαμβάνοντας άλλους 8 συντρόφους μας.

Ανακαταλάβαμε τη φυλασσόμενη Villa Amalias γνωρίζοντας ότι θα δεχτούμε επίθεση και προφανώς θα συλληφθούμε. Θα το ξανακάνουμε όσες φορές χρειαστεί και για αυτήν και για οποιονδήποτε άλλο κοινωνικό χώρο αντίστασης των από τα κάτω χτυπηθεί. Το ξαναλέμε ακούραστα: Δεν μας φοβίζουν ούτε τα όπλα τους, ούτε η λάσπη που πετάνε.

Με τη σημερινή ανακατάληψη αναδείξαμε ότι η ολομέτωπη επίθεση του κράτους που θέτει σήμερα στο στόχαστρο τις καταλήψεις, τους αυτοοργανωμένους χώρους και τις δομές του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος, όπως και τους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες, δεν είναι μονόλογος. Η καρδιά, η θέληση για αγώνα και η επιθυμία για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας αποδεικνύονται πιο δυνατά από τους στρατούς τους.

Δεν θα καταφέρουν ποτέ να μας νικήσουν, γιατί όσες δυνάμεις καταστολής κι αν επιστρατεύσουν δεν μπορούν να καταπνίξουν την αντίσταση, την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη.

Δεν θα καταφέρουν ποτέ να μας νικήσουν γιατί δεν είμαστε εκατό, είμαστε χιλιάδες. Είμαστε ένα κομμάτι του κόσμου που αγωνίζεται ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, την κρατική τρομοκρατία και τον εκφασιμό. Κομμάτι των ντόπιων και μεταναστών εργαζόμενων, ανέργων, μαθητών, αντιστεκόμενων στις γειτονιές, διωκόμενων και φυλακισμένων αγωνιστών, που δεν σκύβουν το κεφάλι. Μαζί τους υψώνουμε μια γροθιά αντίστασης όπως τη στιγμή της σύλληψής μας.

Δικό μας όπλο είναι η αλληλεγγύη, την οποία νιώσαμε πολύ δυνατά σήμερα. Δύναμή μας οι συλλογικές αντιστάσεις.

Στους καιρούς των μνημονίων, η επιβαλλόμενη εξαθλίωση, η ολοένα εντεινόμενη φτωχοποίηση της κοινωνίας, αποτελούν το μέλλον που επιβάλλει το κράτος και ο καπιταλισμός. Σε αυτούς τους καιρούς, που η βία του συστήματος κλιμακώνεται και το κράτος μόνιμης έκτακτης ανάγκης εγκαθιδρύει τον ολοκληρωτισμό, η κοινωνική επανάσταση είναι ο μόνος δρόμος. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη στεκόμαστε συνειδητά στα πόδια μας, προτάσσοντας την αυτοοργάνωση, την αντίσταση, την αλληλεγγύη και επιχειρούμε να κάνουμε το ένα βήμα παραπάνω… Να οργανώσουμε την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση. Στον καιρό που η κυρίαρχη συνθήκη είναι «θα τα χάσουμε όλα», εμείς αγωνιζόμαστε για την αντιστροφή της: «Να τα κερδίσουμε όλα!»

Αν δεν αλλάξουμε όλοι εμείς τα πράγματα, δεν θα το κάνει κανείς. Όλα συνεχίζονται…

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΛΑΙΛΑΠΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ, ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΘΥΕΛΛΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΟΛΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ VILLA AMALIAS, ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ, ΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΑΣΟΕΕ, ΤΟΝ 98 FM, ΤΟ ΣΤΕΚΙ XANADU, ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΕΛΤΑ, ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Οι 93 συλληφθέντες της Villa Amalias

πηγή: radioένταση

Ο νοικοκυραίος

του "Anthropos Sfentonixomanolix"

Είν’ ωραίος, είν’ ωραίος
Πονηρός σαν αρουραίος
Με το μάτι του ν’ αστράφτει
Κι ότι βρει σιμά τ’ αδράχνει.

Πατριώτης και  πιστός,
Καθωσπρέπει σαν αστός.
Με τη χούντα πήρε σπίτι
Και του-του με τη  Νου Δού.

Ο Αντρέας με ρουσφέτι,
Τονε βγάζει στο κουρμπέτι.
Έμαθε τη ψήφο να πουλά
και να γλύφει αφεντικά.

Ο Σημίτης τον  μπριζώνει
στο Παζάρι όλα τα χώνει.
Μπήκαμε και στο ευρώ,
Μύγας κώλο να μη βρώ.

Ήρθε κι η Ολυμπιάδα
Και εχέστηκ’ η φοράδα,
Τι αλώνι τι σαλόνι,
Η ξιπασιά να μεγαλώνει.

Πάνω απ’ όλα η πατρίς!
Να ‘μαστε καλά εμείς!
Η ρεμούλα  να  κυλά,
Να χοντραίνει η κοιλιά.

Να βοηθήσει ο Θεός
ν΄αυγατίσουμε το βιός.
Το πρωί στην εκκλησία
Και το βράδυ στα πορνεία,

Στα σκυλάδικα συχνάζει
Και χυδαία διασκεδάζει.
Είν’ αυτός και είν’ ωραίος!
Σοβαρός!...Νοικοκυραίος…

Τρέμει αυτή την «Ανομία»
Ψάχνει να βρει σωτηρία.
Κάλλιο τη χρεωκοπία ,
Παρά  να χει Αναρχία

Τρέμει αυτή την «Ανομία»
Ζήτω η Αστυνομία!
Για όλα φταίν’ οι μετανάστες
Που μας πήραν τις δουλειές.

Θέλουνε κι αυτοί να ζήσουν,
Ρε δε πάνε να ψοφήσουν;
Την Αυγή τηνε Χρυσίζει
Τη καρδιά του τη βρωμίζει

Οι ναζί να ναι καλά
Να χοντραίνει τη κοιλιά.
Κι όταν δει πως τον βολεύει,
Πάλι πρόβλημα κανένα.

Και το ζόρι του θεού,
Έ!...γίνεται και Συριζαίος.
Ένας είναι ο εχθρός,
Ο άπλυτος αναρχικός,
που δε σκύβει το κεφάλι
να γενεί νοικοκυραίος,
καθωσπρέπει σα κι αυτόν….
Ο σωστός Νοικοκυραίος,
είναι ο κυρ Παντελής…
δουλικός και φρικαλέος....

Ποιητής εκ του προχείρου ,είμ εγώ ο Sfentonix , και δεν έχω τη μορφή του χοίρου…

Ανακοίνωση της Τυπογραφικής Κολεκτίβας Rotta

 

Η Τυπογραφική Κολεκτίβα Rotta στεγάζεται και λειτουργεί στη Βίλα Αμαλίας από το 2006, όταν και συγκροτήθηκε. Η ανάγκη της αντιπληροφόρησης (σε αντίθεση με την πληροφόρηση που προσφέρουν τα αστικά ΜΜΕ), της αυτονομίας και της αυτοοργάνωσης (σε αντίθεση με τις εμπορικές σχέσεις τυπογράφου-πελάτη) είναι η βάση για την ύπαρξη αυτού του αυτοδιευθυνόμενου τυπογραφείου.

Πέρα των τεχνικών και χωροταξικών ευκολιών, η Villa επιλέχτηκε από την αρχή ως χώρος στέγασης της κολεκτίβας για το οτι είναι κατάληψη. Είναι ένας χώρος ελεύθερης πολιτιστικής έκφρασης και πολιτικής δράσης που λειτουργεί αντιιεραρχικά, αυτοοργανωμένα και μακριά από εμπορευματικές και μηντιακές αντιλήψεις. Υπήρξε λοιπόν μια αμφίδρομη διαδικασία αφού και θέλαμε να είμαστε σύμφωνοι με τις αρχές της κατάληψης αλλά και αυτές βρίσκονταν ήδη μέσα στα κεφάλια μας.

Το πρωινό της 20ης Δεκεμβρίου 2012 μετά από επιχείρηση της αστυνομίας με πρόσχημα τον έλεγχο για ναρκωτικές ουσίες και βόμβες μολότοφ, συνελήφθησαν οι σύντροφοι που βρέθηκαν στο σπίτι και το κτίριο πέρασε σε καθεστώς προσωρινής ομηρίας. Για μας είναι σημαντικό οτι οι καταλήψεις και τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, παρά τη σημασία της υλικής τους υπόστασης, ζωντανεύουν, εξελίσσονται και προχωράνε από τους ανθρώπους που τα απαρτίζουν και τις σχέσεις ισοτιμίας και αλληλεγγύης που αναπτύσσονται μεταξύ τους. Δεν είναι τα μηχανήματα και τα κτίρια αυτά που κάνουν τη Rotta και τη Villa αυτό που είναι. Οι ιδέες και οι συνειδήσεις παραμένουν ασύλληπτες. Κόντρα σε οποιαδήποτε προσπάθεια καταστολής των κινηματικών χώρων και υποδομών, συνεχίζουμε να τυπώνουμε και να εκφράζουμε έμπρακτα και έντυπα την αλληλεγγύη μας στη Villa Amalias. Τη φιλοξενία-συνύπαρξη στα πλαίσια της αυτοοργάνωσης την εκτιμάμε, την τιμάμε και την ανταποδίδουμε.

Είμαστε όλοι Βίλα Αμαλίας και η Βίλα Αμαλίας είμαστε όλοι εμείς.

Το μελάνι μας είναι εκρηκτικό και οι ιδέες μας εύφλεκτες.

Τυπογραφική Κολεκτίβα Rotta

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2012

Η εξουσιαστική καταστροφική μανία του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη