Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Νίκος Καρούζος - Νεότερος




Ό,τι δείχνω είναι η ουράνια πηγή
με τον έρωτα
με τα στήθη
ό,τι δείχνω είναι η ουράνια επιστροφή
με γυμνά δάκρυα
με πόνο θησαυρισμένο στο βλέμμα
ο ποιητής είναι μια νύχτα στη θάλασσα.

Θεέ μου σε κυνηγώ
όπως παιδί τις πεταλούδες.
Θεέ μου σε κυνηγώ
όπως παιδί τους συνομηλικούς μου
στο δειλινό παιχνίδι.

Αισθάνομαι μόνος
αφού δεν υπάρχει δεύτερη ζωή ν’ αλλάξουμε
και το φεγγάρι ταξιδεύει πάντα ίδιο.

Σύντροφε ουρανέ
άλλοτε η ελπίδα φεγγοβολούσε στα χέρια
κοιτάζω το σώμα βρίσκω τ’ όνειρο
πάει κ’ η αγάπη
χάνεται
σαν το νερό στην πέτρα.

Τι είναι πια ένα δέντρο τι είναι τ’ ασημένια φύλλα;
Μέσ’ στην ορμή της ερημιάς γινόμαστε διάφανοι.

Το ποίημα μας  το υπενθύμισε σε μια σημείωση του ο σύντροφος Γιάννης Ανδρουλιδάκης. Θεωρήσαμε πρέπον να πάρουμε τη σκυτάλη και να το υπενθυμίσουμε με τη σειρά μας και σ'άλλους.

1 σχόλιο:

  1. Ο ΑΞΙΟΛΟΓΟΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ,ΜΕ ΠΛΟΥΣΙΟ ΕΡΓΟ
    ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ.
    ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΟΘΗΚΕ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΣΥΝΤΑΞΗ
    ΑΠΟ ΤΟΝ ΡΙΤΣΟ ΔΙΟΤΙ , ΟΠΩΣ ΕΙΠΑΝ , ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΤΗΣ
    Β' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ .

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δείτε ακόμα