Τρίτη, 11 Ιανουαρίου 2011

Waiting for the worms



ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΡΕΤΖΙΟΥ

tretzios@ekdotiki.gr

Στην αρχή ήταν το τείχος, όχι πολύ μεγάλο, όχι πολύ μακρύ, όχι πολύ επικίνδυνο για τα ατομικά μας δικαιώματα, τουλάχιστον τα δικά μας που ήμασταν από μέσα. Αργότερα βάλαμε και κροκόδειλους στο ποτάμι, αλλά η ιδέα δεν περπάτησε, ένας πέθανε από ασιτία, άλλος ένας έφαγε κάποιον της FRONTEX, σταδιακά φτάσαμε να τους τρώνε οι πεινασμένοι που ετοιμάζονταν να περάσουν στην άλλη πλευρά.

Στη θάλασσα τα πράγματα ήταν καλύτερα: αν δεν ξεβράζονταν ως πτώματα στις ακτές των νησιών, τους έβαζαν σε κάτι στρατόπεδα τόσο «φιλόξενα», ώστε στο τέλος ζητούσαν οι ίδιοι να γυρίσουν πίσω μπας και σωθούν. Στις πόλεις, λίγο αργότερα, είχαμε οργανώσει εκκαθαριστικά τάγματα, ο δε Αγιος Παντελεήμονας στην Αθήνα, δεν το συζητάμε, ήταν πρότυπος ζώνη. Α, στο ποτάμι δε σας είπαμε, ναι, εκεί τελικά, στις όχθες του, ξαναβάλαμε τις νάρκες, δε βαριέστε, λίγο απάνθρωπο, αλλά είχε δουλίτσα και η πολεμική μας βιομηχανία.

Ναι, ήταν κάπως άτσαλα τα μέτρα, αλλά απέδωσαν, ζωντανοί δεν περνούσαν πολλοί πια, είχε καθαρίσει και η ατμόσφαιρα, όσο να πεις. Και για τις κάμερες, μεγάλη αντίρρηση δε φέραμε: πρώτα τσιμπήσαμε αυτούς που σήκωναν τις μπάρες στα διόδια, ύστερα τους μεθυσμένους στους δρόμους που κατουρούσαν στις γωνίες και μετά τους πεζούς που περνούσαν με κόκκινο. Ε, παραβάτες δεν ήταν;

Εκεί που κάπως παραξενευτήκαμε ήταν όταν βγήκαν εκείνα τα περίπολα με τα περιβραχιόνια στους δρόμους και στρίμωχναν όσους είχαν περίεργη εμφάνιση και όσους είχαν προκλητική συμπεριφορά. Η πρόληψη, μας είπαν, είναι η καλύτερη μέθοδος αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Και είχαν δίκιο, η εγκληματικότητα σχεδόν εκμηδενίστηκε. Τουλάχιστον από εκεί όπου την είχαμε συνηθίσει. Εξάλλου έγκλημα είναι η βία των θεσπισμένων οργάνων; Γι' αυτό δεν τους έχουμε, για να μας προστατεύουν;

Δεν ξέρω, όμως, πείτε με περίεργο και δύστροπο, αλλά τελευταίως έχω την αίσθηση ότι κάπως έχει ξεφύγει το πράγμα. Εντάξει με τα σημάδια στις πόρτες και τις υποχρεωτικές ηλεκτρονικές κάρτες με τις οποίες πρέπει να κυκλοφορείς, αλλά αυτές οι κάμερες που μας υποχρέωσαν να έχουμε μέσα στο σπίτι είναι κάπως ενοχλητικές. Ευτυχώς που είχαν προηγηθεί τα ριάλιτι στην τηλεόραση και όσο να 'ναι είχαμε μια εκπαίδευση, αλλά ακόμη κι έτσι δύσκολα αντέχεις τη φωνή που βγαίνει από εκεί: «Ασε κάτω το τσιγάρο, εγκληματία»! Ε όχι κι έτσι, ρε παιδιά, όχι και το τσιγάρο...

3 σχόλια:

  1. κι όταν ήρθαν να πάρουν τους καπνιστές δεν αντέδρασα. δεν ήμουν καπνιστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κατι μου θυμιζει το προηγουμενο... ;Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πήραν τους καπνιστές,το ανέχθηκα γιατί δεν ήμουν καπνιστής.
    Κάψανε τα βιβλία,δεν αντέδρασες γιατί δεν ήσουν σπουδασμένος.
    Σκότωσαν τον κωμικό, δεν αντιδράσατε γιατί ήσασταν πολύ σοβαροί.
    Εμπρεύτηκαν την ομορφιά των γυναικών, δεν νοιάστηκε γιατί δεν είχε αδερφή.
    Χτίζουνε τοίχο αψηλό, ποιός τάχα θα ενδιαφερθεί, αν μέσα του μας κλείσουν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δείτε ακόμα